Często bywa tak, że IntelliSense próbuje być o wiele mądrzejsze niż programista i na siłę dopasowuje wybrane przez siebie nazwy klas i zmiennych nawet jeżeli nie było to naszym zamiarem. Jednym z przykładów może być tu odwołanie do nieistniejącej jeszcze klasy, którą dopiero zadeklarujemy. Szybkie demo polega na wpisaniu w kodzie aplikacji słowa Time – taką właśnie klasę chciałbym za moment dodać, natomiast narazie tworzę tylko kod, który będzie wykorzystywał obiekt tego typu.

Zatem po wpisaniu Time wciskam spację, żeby kontynułować kod i … okazuje się, że Visual Studio zakłada, że wie lepiej i IntelliSense wpisuje w miejsce Time typ TimeoutException…

Co w związku z tym? Ctrl + Z i piszemy dalej… ??? Nie

Tryb uzupełniania i tryb sugestii

Opisane przeze mnie zachowanie jest spowodowane tym, że IntelliSense posiada dwa tryby: uzupełniania (domyślny) i sugestii. Jak widać tryb uzupełniania może być czasem uciążliwy… Można natomiast skorzystać z drugiego trybu, czyli z sugestii… Do przełączania się pomiędzy trybami IntelliSense służy kombinacja klawiszy CTRL + ALT + SPACE. Po zmianie trybu uzyskujemy efekt widoczny poniżej:

W tym trybie po wciśnięciu spacji IntelliSense nie wpisuje niechcianego przez nas typu TimeoutException… I o to właśnie chodziło.

Powiecie “Ok, ale co jeżeli chcę jednak wpisać TimeoutException a jestem w trybie sugestii?” Drogi są dwie:
1 – Tabulator pozwala na uzupełnienie sugerowanego tekstu
2 – Strzałką wybieramy sugestią i klikamy spację.

Mi osobiście opcja ta się spodobała. Oczywiście trzeba do niej podchodzić z rozsądkiem, żeby nie okazało się, że zamiast przyspieszyć spowolni proces kodowania

Standardowo

Przeważnie gdy piszemy kod, w którym chcemy wczytać pewne dane od użytkownika wpisujemy Console.Read… i wybieramy z listy podpowiedzi ReadLinie. Okazuje się, że można do tego podejść inaczej!

Podejście 1

Zamiast wpisywać po kropce słowo Read wpiszmy Line. Okazuje się, że IntelliSense zasugeruje nam metody zawierające w sobie słowo Line czyli ReadLine i WriteLine. Jest to nieznacznie szybsze niż korzystanie z prefiksu Write.

Podejście 2

Ale to nie wszystko! Można jeszcze szybciej dostać się do interesującej nas metody, czyli do ReadLine. Wystarczy po kropce wpisać dwie litery: RL. IntelliSense zinterpretuje to jako poszukiwanie metody, która składa się z conajmniej dwóch wyrazów, z których pierwszy zaczyna się na R, a drugi na L.

Istotna jest tu wielkość liter, gdyż dla algorytmu używanego przez IntelliSense ma ona znaczenie – łatwo to sprawdzić wpisując zamiast RL ciąg rL.

– podświetlanie aktywnej linii

– przypinanie i kolorowanie zkaładek oraz oznaczanie niezapisanych plików (czerwona kropka na zakładce)

– nakładka na dodawanie referencji pozwalająca je grupować i filtrować

– solution navigator, który pozwala szybciej poruszać się po logicznej zawartości solucji oraz pozwala na filtrowanie po nazwach, ale i stanach plików (otwarty, niezapysany itp)

– zaznaczanie całej linii potrójnym kliknięciem

– kombinacja Ctrl + Klik przenosi do definicji obiektu – w zastępstwie za F12 – zależy

– automatyczne domykanie nawiasów i tego typu dwuznaków (np cudzysłowy) – do tej funkcji trzeba się przyzwyczaić, gdyż na początku pojawia się nam ich nadmiar jeżeli domykamy je sami automatycznie

– wiele wiele innych…

Owszem – te dodatki są przydatne, ale NIE KAŻDY wie o tym co moim zdaniem jest najciekawsze! Chodzi tu mianowicie o okienko pomocy komend (Quick Access). Uruchamiamy je skrótem Ctrl + 3. Dlaczego jest ono moim zdaniem takie pomocne? Visual Studio posiada wbudowane ponad 4000 komend – tak twierdził na MTS 2010 Chris Granger z teamu Visual Studio. Nie wyobrażam sobie zapamiętania ich wszystkich, a nawet 10%. Przyznaję, że 1% jest jeszcze realny, ale gdzie tu do wykorzystania możliwości środowiska. Jeżeli korzystam z czegoś w 1%, to trzeba się zastanowić co zrobić, by zwiększyć ten współczynnik… Quick Access podpowiada możliwe komendy na podstawie wpisanej przez nas frazy. Wybraną opcję możemy zatwierdzić klawiszem Enter, co dodatkowo przyspiesza korzystanie z tej opcji. Dzięki temu nie ma konieczności pamiętania skrótów klawiaturowych (o ktorych pisałem w jednym z wcześniejszych postów), opcji włączania i wyłączania dodatkowych okien itp itd. Jedyne co jest potrzebne to świadomość istnienia pewnych możliwości i zwerbalizowanie ich w Quick Access. Dzięki temu osiągnięcie 10% (a nawet i więcej) wykorzystania możliwych (i pomocnych w pracy) komend staje się bardziej realna, a dodatkowo nie jest uciążliwą pamięciówką.

Productivity Power Tools można pobrać za darmo ze stron Visual Studio Gallery.

Tak to było kiedyś – standardowe zaznaczenie:

Coraz lepiej – zaznaczenie typu box oraz szybka podmiana:

Jak to zrobić? Wystarczy podczas zaznaczania wcisnąć lewy przycisk ALT – wówczas w miejsce zaznaczania linia po linii pojawia nam się box wyznaczony przez ruch kursora.

Tak to wyglądało w poprzedniej wersji. Podczas prac nad Visual Studio 2010 zabrakło tej opcji w wersjach przed RC, natomiast w wersji finalnej IDE była na swoim miejscu. Godne uwagi, a może wręcz przydatniejsze niż box selection jest multi-line editing. Na czym to polega? Nie trzeba już używać “podmiany” tekstu.

Jak? Zaznaczamy z użyciem lewebo przycisku ALT, a następnie zwyczajnie zaczynamy pisać. W każdej z linii objętych zaznaczeniem zacznie pojawiać się tekst, który właśnie wpisujemy.

W analogiczny sposób możemy zmieniać np prefixy właściwości klasy, lub dodawać komentarz

Obie funkcjonalności moim zdaniem godne polecenia i zapewne przydatne w codziennej pracy z kodem.
Filmik na Youtube
Wiecej na blogu Visual Studio

http://msdn.microsoft.com/en-us/vstudio/dd582936.aspx

http://www.theregister.co.uk/2009/10/19/visual_studio_2010_second_beta_packaging/